تاريخ انتشار: 13 آذر 1397 ساعت 21:22:25
از دنيا به حدّ كفاف بطلب

امام زين العابدين (عليه السلام) مى فرمايد:

«پيغمبر اکرم در بيابانى از کنار ساربانى که مشغول چراى شترهايش بود گذشت از او مقدارى آب (يا شير) خواست.

آن مرد که مى خواست طفره برود گفت:
آنچه در پستانهاى اين شترهاست صبحانه قبيله است، و آنچه در ظرفهاست شام قبيله!

پيغمبر فرمود :

خداوندا ، مال و فرزندانش را افزون کن❗️

از آنجا گذشت و به چوپانى رسيد همين درخواست را از او کرد،

چوپان آنچه در پستان گوسفندان بود دوشيد، و آنچه در ظرف داشت نيز بر آن ريخت (و با خوشحالى) خدمت رسول الله فرستاد و گوسفندى هم به عنوان هديه بر آن افزود و عرضه داشت:

اين چيزى است که نزد ما حاضر بود و اگر دوست داشته باشى باز بر آن بيفزايم؟!

پيغمبر در حق او دعا کرد و عرضه داشت:

«اَلْلهُم ارْزُقْه الْکَفاف!»
خداوندا ، به اندازه کفايت به او روزى ده❗️

بعضى از ياران عرض کردند:
اى رسول خدا!
آن کس را که دست رد بر سينه تو گذاشت و بخل کرد مشمول دعايى ساختى که همه ما به آن علاقه داريم، و به آن کس که سخاوتمندانه نياز شما را برآورد، دعايى کرديد که همه ما از آن کراهت داريم!

پيغمبر (صل الله علیه وآله) در پاسخ آنها اين جمله بسيار پرمعنى را فرمود:

«اِنّ مَا قَل و کَفَى خَيْر مِمّا اَکْثَر و أَلْهى; اَللّهُم ارْزُق مُحَمَّدا وَ آل مُحَمَّد الْکَفاف»✨

«مقدار کم که براى زندگى انسان کافى باشد بهتر است از مقدار زيادى که انسان را از خدا غافل کند، خداوندا محمد و آل محمد را به اندازه کفايت روزى بده»❗️

شرح نهج البلاغه، علاّمه خويى، جلد 4، صفحه 249

  تعداد بازديدها: 764
   


 



این مطلب از نشانی زیر دریافت شده است:
http://fajr57.ir/?id=81941
تمامي حقوق براي هیئت انصارالخميني محفوظ است.